ఉగాది కవితలు

విజయ నామ ఉగాది శుభాకాంక్షలతో...

ఉగాది

- మాస్టర్ సి. విజయేంద్రబాబు

వచ్చింది మన నవ వసంతం

వచ్చింది మన ఉగాది

కొత్తగా కాసిన మామిడి పిందెల

మధ్య కోయిలలు కుఊ కుఊ పాడాయి

వచ్చింది చైత్రమాసం

వచ్చింది మన ఉగాది

కొత్తగా కాసిన వేప పువ్వుల మధ్య

వచ్చింది మన వసంత ఋతువు

వచ్చింది మన ఉగాది

ఉప్పు, పులుపు, తీపి, కారం, చేదు, వగరు

షడ్రుచులతో ఉగాది పచ్చడి

జీవితాల్లో కష్ట-సుఖాలను, కలిమి, లేమిని, ఆనంద-భాగ్యాలను గుర్తుచేసింది

వచ్చింది మన నవ వసంతం

చైత్ర, వైశాక, జ్యేష్ఠాలు

ఆశాడ, భాద్రపద

ఆశ్వయుజ, కార్తీక, మార్గశిర

పుష్య, మాగ, పాల్గునం

తరువాత వచ్చే నవ వసంతం

అదే మన తెలుగు నవవత్సరం

అదే మన ఉగాది.

00000

యుగమునకు ఆరంభం

- డాక్టర్. ఎస్. పద్మప్రియ

యుగమునకు ఆరంభం ఉగాది

చేకటి వెలుగుల కలయిక యే జీవితం

ఘనీభవించిన చీకటి చూసి భయపడకు

ఆగురా తప్పక తెలవారుతుంది

వచ్చింది రా నవ వసంతం

000000000000

ఉగాదికి ఈ మా ఆహ్వానం

- డాక్టర్ వి. విజయలక్ష్మి

ఒక చిన్న వాడు కోరిన కోరిక కు ప్రతిరూపం

ఉగాదికి ఈ మా ఆహ్వానం

ఉగాది కాదిది యుగాది

రాబోయే యుగాది అందరి ప్రగతికి నాంది కావాలని

వసంత ఋతువుని గుర్తు చేసే కోయిల కూత

అందరిమనసుల్లో ఉగాది వసంతాలు నింపాలని

ఉగాదికి ఇదే మా ఆహ్వానం

ఇవే ఉగాది శుభాకాంక్షలు.

000

డా. బషీర్ గారి చిరు కవిత

కవిత

భక్తి ద్వారా అనురక్తి

- డా. బషీర్  చెన్నై

భక్తి ద్వారా అనురక్తి

అనురక్తి ద్వారా శాంతి

శాంతి ద్వారా జ్ణానకాంతి

కాంతి ద్వారా ముక్తి

మానవ ప్రగతి కి తార్కాణం

ఇహ పర లోక సోపానం

ప్రేమాను రాగాలు

బంధాలు అనుబంధాల ద్వారా

నిత్య కళ్యాణం పచ్చ తోరణం

జీవనప్రగతి కిమార్గం

వాసుదైవ కుటుంబానికి  నిదర్శనం

త్యాగం సత్కార్యం

పేరుప్రతిష్ఠలకు ప్రతీక! పతాక!             

కవిత - అమృతభాష నా మాతృభాష

అమృతభాష నా మాతృభాష

-

-డా.డాక్టర్ బషీర్, చెన్నపట్టణం

కాదు ఇది ఓ అక్షరాల మూట

పదాల తేట, వాక్యాల చాట

కానే కాదు పుస్తకాల వేట

అలంకారాల దుర్భేద్యపు కోట

కాకూడదు ఆశల, అడియాసల, సయ్యాట

అసూయ నిరాశల కాలిబాట

కావాలి అది అనుభవాల పూదోట

మానవతా పరిమళాలు వెదజల్లాలి అచ్చోట

అవినాభావాల రక్తసంబంధాల ఊట

స్నేహానురాగాల భావాల తేట

యువత భవిత గమ్యానికి బాట

కుమ్మరిస్తున్నవి సిరులన్నియు ఓచోట

ముక్కోటి భావాల హృదయాల ఆట

భావాల, మోహాల, స్నేహాల, బంధాల

పదాలై, వాక్యాలై, గీతికలై, శ్లోకాలై

భాషాభిమానుల, సేవకుల, ప్రేమికుల

విశాల హృదయాలపై కవి పండితుల

జిహ్వలపై నర్తిస్తున్నాయి

అందరి పెదవులపై

మధురానుభూతులను చిలికిస్తున్నాయి

కలకాలం ఇది పండాలి

అందరినోట ముత్యాల మూట

భూదేవి హృద్వీణ పాట

నా మాతృభాష, నా తల్లిభాష

అమ్మపాల కమ్మని భాష

కోటి వీణల సలలిత రాగ సుధారస పాట

లోక కల్యాణానికి ఓ తపస్సు

ఎన్నటికీ తరగని ఉషస్సు

భావావేశాల మేధస్సుల తేజస్సు

నా అమృతభాష నా మాతృభాష

అమరభాష, సమరభాష, సమరసభాష

ఆంగ్ల కవిత - Poem

Dr. B R Ambedkar

- K M Rangarajan, Chennai

Architect of our Great Constitution

Harbinger of the Democratic Institution

Benefactor of the oppressed classes

Battled for the rights of the masses!

At a time when divisions were deep

When the deprived had only to weep

Came on the Indian scene a great leader

To fight for them as a socio-political reformer!

Bhimrao Ramji Ambedkar an illustrious son

Born on the 14^th of April 1891, the Greatest Indian

Built himself up on a solid foundation of education

Rose to become the first Law Minister of the Nation!

Having to spend life time fighting social discrimination

Had to equip himself with education to sharpen his pen

To arouse the conscience of the oppressors and defeatist

And to uplift the under-privileged from the social pit!

Fondly called the Babasaheb, he was an Indian Jurist

Philosopher, thinker, political leader, Buddhist activist

Historian, prolific writer, great orator, an economist

Scholar, Social Editor, Revolutionary and a revivalist!

A solemn anecdote in his life, everyone please note

Though Desirous of learning Sanskrit, he couldn’t*

In the midst of social fanaticism, Prabhakar Joshi

Vedic Scholar penned Bhimyan in Sanskrit to honor the deity!

Salute to the most memorable leader of the Nation!

Salute to the brave warrior who fought for the downtrodden!

Salute to the real Bharat Ratna of the Indian Constitution!

Salute to the soul who laid great emphasis on education!

* Having come to know much later that as a child Ambedkar was denied permission to learn Sanskrit (as per his father's wish), vedic scholar Prabhakar Joshi, at 84 with failing eye sight and fighting glaucoma, compiled a hymn titled BHIMYAN in sanskrit comprising 1577 slokas, as an atonement for the injustice meted out to the young Bhimrao.

ఉగాది కవితలు

శ్రీ ఖర నామ ఉగాది శుభాకాంక్షలతో...

ఉగాది

- మాస్టర్ సి. విజయేంద్రబాబు

వచ్చింది మన నవ వసంతం

వచ్చింది మన ఉగాది

కొత్తగా కాసిన మామిడి పిందెల

మధ్య కోయిలలు కుఊ కుఊ పాడాయి

వచ్చింది చైత్రమాసం

వచ్చింది మన ఉగాది

కొత్తగా కాసిన వేప పువ్వుల మధ్య

వచ్చింది మన వసంత ఋతువు

వచ్చింది మన ఉగాది

ఉప్పు, పులుపు, తీపి, కారం, చేదు, వగరు

షడ్రుచులతో ఉగాది పచ్చడి

జీవితాల్లో కష్ట-సుఖాలను, కలిమి, లేమిని, ఆనంద-భాగ్యాలను గుర్తుచేసింది

వచ్చింది మన నవ వసంతం

చైత్ర, వైశాక, జ్యేష్ఠాలు

ఆశాడ, భాద్రపద

ఆశ్వయుజ, కార్తీక, మార్గశిర

పుష్య, మాగ, పాల్గునం

తరువాత వచ్చే నవ వసంతం

అదే మన తెలుగు నవవత్సరం

అదే మన ఉగాది.

00000

యుగమునకు ఆరంభం

- డాక్టర్. ఎస్. పద్మప్రియ

యుగమునకు ఆరంభం ఉగాది

చేకటి వెలుగుల కలయిక యే జీవితం

ఘనీభవించిన చీకటి చూసి భయపడకు

ఆగురా తప్పక తెలవారుతుంది

వచ్చింది రా నవ వసంతం

000000000000

ఉగాదికి ఈ మా ఆహ్వానం

- డాక్టర్ వి. విజయలక్ష్మి

ఒక చిన్న వాడు కోరిన కోరిక కు ప్రతిరూపం

ఉగాదికి ఈ మా ఆహ్వానం

ఉగాది కాదిది యుగాది

రాబోయే యుగాది అందరి ప్రగతికి నాంది కావాలని

వసంత ఋతువుని గుర్తు చేసే కోయిల కూత

అందరిమనసుల్లో ఉగాది వసంతాలు నింపాలని

ఉగాదికి ఇదే మా ఆహ్వానం

ఇవే ఉగాది శుభాకాంక్షలు.

000

కవిత

వరదలు

- రాజశేఖర్, చెన్నై

1) ఆంధ్రావనిలో – వరదలొచ్చె
పంటలు కోల్పోయి – పశువులు కోల్పోయి
నివాసాలు కోల్పోయి – కుటుంబాలే చేల్లాచెదురాయె
గుండె చెదిరె గూడు చెదిరె
2) గలగల పారే కృష్ణా, జీవనదులు ప్రవహించె
కన్నీటజలమాయె రాయలసీమ,
నాటి రత్నాలసీమ, నేటి కన్నీళ్ళ సీమగా పరిణమించె
3) పచ్చని పైరులతో, పచ్చగ ఉండి
సశ్య శ్యామల తెలుగు నేలను నమ్ముకున్న రైతన్న నష్టపోయె!
4) కూడు-గూడు లేక ఆకలికేకలు
ఆర్తనాదాలు మిన్నంటుతుంటే
పాలకులే త్యాగాలు చెయ్యాలి
అందరికీ చేయూత నివ్వాలి
5) క్షణం కాదు యుగాలైన
సాఫీగా బ్రతకగలమంటు
ధీమా వ్యక్తం చేస్తున్నవారెందరికో
జీవితమంటే ఏమిటో తెలిసిపోయె
భోగభాగ్యాలు సమసిపోయె,
*****

బాల సాహితి BALA SAHITI

కవిత

ఉయ్యాల

- సి. విజయేంద్ర బాబు, 4వ తరగతి

పార్కులో ఉయ్యాల ఊగుతున్నప్పుడు

గాలిలో తేలుతున్నట్టు

నింగిలో ఎగురుతున్నట్టు

విమానాలను పట్టుకున్నట్టు

పక్షిలా స్వేచ్ఛగా ఎగురుతున్నట్టు

ఎన్నెన్నో అనుభవాలు...

అలా చూస్తూ ఉంటే పచ్చని చెట్లు

దూరాన ఉన్న కొండలు అన్నీ

నా కళ్ళముందే ఉన్నట్టనిపిస్తుంది

పచ్చని చెట్లపై కిలకిలరవాలు చేస్తున్న పక్షుల్లా

మనసంతా ఆనందమయమే.

కవిత

మేడే

- డా. ఎస్. బషీర్, చెన్నై.

అరుణిమ కాంతులతో
విశ్వమంతా ధగ ధగ మెరిసింది
ధరణి అంతా ఎర్రటి కుంకుమంలా విరిసింది
ఆనంద తరంగాలు నింగికెగిసాయి
అందరి చేతులలో ఎర్ర జండాలు రెపరెప లాడాయి
సర్వత్రా శ్రామిక స్వరం హోరెత్తింది
పులకించి – పదండి ముందుకు అని సాగింది
పిడికిలి బిగించి మేఘాలతో గొంతు కలిపింది
సూర్యరశ్మికి స్వేద జలం వెండిలా మెరిసింది
భావితరాలకు విశ్వాసకిరణాలను కురిపించింది
ఈ మేడే రోజున....
జగతిన విజయ నగారా మ్రోగింది.

కవిత

చిట్టితల్లి

- డా. ఎస్. బషీర్, చెన్నై

చిట్టితల్లీ నీ బంగారు ముద్దుల పలుకులు

వేసవితాపాన పన్నీటిజల్లులు

కోటి చిరుదివ్యకాంతి పుంజాలు

నీరుచరిత మందహాసాలు

నీవునడయాడే మా లోగిల్లు

ముక్కోటి దేవతలకు నిలయాలు

నీ దివ్యనయన కటాక్షాలు

మలయసమీరాలు ఋతుపవనాలు

ముఖారవింద అందచందాలు

ఇంద్రలోకంనుండి కురిసిన వెన్నెల పారిజాతాలు

అక్షరలక్షలున్న ఎన్నడూ తరగని కరగని సిరులు

భవబంధాల అనుబంధాలకు తార్కాణాలు

నైరాశ్య జీవనాన ఆశలవర ప్రసాదాలు

నిశీథ హృదయఆకాశాన కోటితారక స్ఫటికాలు

పరితపించే శూన్య భవిష్యాన ప్రేరణ దీపికలు

జడత్వానికి చైతన్యం ప్రసాదించే శుభమంత్రాలు

వైష్ణవీదేవి నీ కరుణ కటాక్షాలు

ప్రతి ఇంటి ముంగిట కురవాలి అష్టైశ్వర్యాలు.

సాహితి పాఠకులకు, రచయితలకు గణతంత్ర దినోత్సవ శుభాకాంక్షలతో....ఒక కథానిక, ఓ దీర్ఘ కవిత

కథానిక
(రాయలసీమ మాండలికం)

జెండా రోజూ ఎగరల్ల

- డా।। సి. జయ శంకర బాబు

అయ్య అమ్మ
అక్క అన్న అందరూ
గాసానికి రెక్కాడిస్తేనే
అబ్బిగాడి మూతికి మెతుకు దక్కేది
ఇక వాడి డొక్కకు గుడ్డెక్కడిది!
సదువు సందె మాట
దేవుడెరుగు!
“పిల్లాడిని బడికి పంపీండని”
అయివారమ్మలంటే
“గతికేకి మెతుకే కరువు
అతికేకి కోకా కరువు
మాకేటికమ్మా సదవు”
అంది అబ్బిగాడి అమ్మ.
ఓటేసికి పోతే
అబ్బిగాడి అయ్యకు
దక్కిందొక జెండాగుడ్డ
సించి అతుకులేస్తే అదే
అబ్బిగాడికి నిక్కరూ సొక్కా!

సొక్కా నిక్కరు తొడిగిన అబ్బిగాడు
బడంటే ఏందో సూద్దామని పోతే
ఊరూ గేరులో ఉండే పిల్లగాళ్ళంతా
ఆడ సుట్టూ నిలబన్నారు
మద్దెలో ఓ గుంజ పాతినారు
దానికి తాడు గట్టినారు
గుసగుసలాడే బడిపిల్లల మాటలు
అబ్బిగాని సెవిన పన్నాయ్ -
“రోంచేపుంటే శాకిలెట్టిత్తారంట”
ఆశతో జొల్లుగారుస్తూ
అబ్బిగాడు నిలబన్నాడు.
బడిపిల్లల గుంపులో
అయ్యవారొచ్చి
గుంజకుండే తాడు ఇట్టాఇగ్గితే
పూలూ రంగుకాయితాలూ రాలినాయి
అంతా తలకాయిపైన సెయిపెట్టి
పైకి సూత్తాంటే
అబ్బిగాడూ సూసినాడు
ఓ గుడ్డ పేలిక గాలికెగురుతాంది
రత్తం లాగ ఎర్రగా
సున్నంలాగ తెల్లగా
ఆకులాగ పచ్చగా ఉంది
నడాన బండిసెక్రం
అబ్బిగాడి బుర్రలో ఏందో మెదిలింది...
“అయ్యకు సెప్పితే …”
ఇంతలో “జన గణ మన….” అంటూ
అంతా ఏదో పాడుతున్నారు
చివరికి “జయ జయ…” అంటుండగా
అబ్బిగాడు కూడా అరిసినాడు
“జై జై” అని
“ఇంగ అందరూ వర్సగా బల్లోకి పోండి
శాకిలెట్లిస్తారు”
పొడూగుండే పోరగాడన్నాడు.
పిల్లగాల్లంతా లోపలికి పోతాంటే
ఆడే గోడ పంచన నిలబన్నాడు
అబ్బిగాడు బిక్కుబిక్కుమంటూ
బల్లో అందరికీ శాకిలెట్లు పంచినంక
ఒగయివారొచ్చి బైట నిలబడిండే
పిల్లగాల్లకి సాకిలెట్లిచ్చినాడు
అబ్బిగాడికీ ఒగటి సిక్కింది
జోబులోబెట్టుకోని
ఇంటికి పారొచ్చి
అమ్మకీ అయ్యకీ
అక్కకీ అన్నకీ
సూపిచ్చి
“బల్లో జెండా ఎగిరేసినారు
నాకూ శాకిలెట్టిచ్చినారు”
అని వాడు సప్పరిస్తాంటే
సోతంత్రమంటే
అంత తియ్యగా ఉంటాదని
వాడి అమ్మకు, అయ్యకు
అన్నకు, అక్కకు అనిపించింది
“జెండా రోజూ ఎగరల్ల”
అబ్బిగాడు ఆశతో అన్నాడు
శాకిలెట్టు జుర్రుకుంటూ...

కవిత

గణతంత్రం .... మనకు శ్రేయో మంత్రం

- డా।। సి. జయ శంకర బాబు

జన గణ మన ఆశల ఫలితం
భారతానికి దక్కిన స్వాతంత్ర్యం
ఘనకీర్తి గలిగిన భారతీయ వీరుల
ఐకమత్య పోరాటాలకు
దక్కిన సుఫలం గణతంత్రం
జనులెల్లరకూ సమానాధికారాన్ని
కట్టబెట్టే జనస్వామ్యాన్ని
ఆదరించి అలవర్చుకున్నాం
భాషలెన్నైనా భావమొక్కటేనంటూ
రంగురూపాలేవైనా
భారతీయులందరూ ఒకటేనంటూ
క్రమశిక్షణే జాతి లక్షణంగా
ఐకమత్యమే మహాబలంగా
జన గణాల చైతన్య గమనంతో
సార్వభౌమాధికార సామ్యవాద లౌకిక ప్రజాస్వామ్య
గణతంత్రంగా వర్ధిల్లింది భారతావని
నేడు మన గణతంత్రానికి షష్టిపూర్తి
అరవై వసంతాలు పూర్తిచేసుకున్న
భారత గణతంత్రం
జగతిలోకెల్ల గొప్ప జనస్వామ్యంగా,
మారుతున్న ప్రపంచానికి మార్గదర్శిగా
అన్నింటా ముందంజంగా
అడుగులు వేస్తోంది.
శాంతికాంక్షతో మనం
అజాత శత్రువులుగా వర్ధిల్లాలనుకున్నా
అతివాదం అట్టహాసంగా
శాంతి పావురాన్నే
మింగేస్తానంటూంటే
జాతి రక్షణే ధ్యేయంగా
మన జవానులు
సన్నద్దులై ప్రాణాలొడ్డుతున్నారు
పోరులూ, ఆర్థిక మాంధ్యాలు
కరువులూ కాటకాలు
ప్రపంచాన్ని పీడిస్తున్నా
సస్యశ్యామల భారతావని
తన జన గణాలనెల్లా
చల్లగా కాపాడుతోంది
భారత గణతంత్రానికి
నేడు అరవయ్యవ వసంతోత్సవం
మనకందరికీ ఇది ఆనందోత్సవం

భాషకొక రాష్ట్రమంటూ
భాగాలేనాడో పంచుకున్నాం
మరళా ఇప్పుడు
కుండలు పంచుకోవటమేంబాగు ?
మన భాషలన్నీ
భారతమాత పలుకు తేనెల తియ్యదనమే
ఇప్పుడు మాది పాత మీది రోతంటూ రోషాలెందుకు
మాది గొప్ప మీది దిబ్బ అనే వేషాలెందుకు
భాషయేదైనా మన మధ్యన ప్రేమను పెంచేందుకేగాని
ద్వేషాగ్నిని రగిలించేందుకు కాదుగదా!
మనలో మనకు పోటీలెందుకు?
హిందువులైనా, మహమ్మదీయులైనా
క్రైస్తవులూ, జైన, బౌద్ధ, సిక్కు, జొరాష్ట్రియనులైనా
మనమంతా మానవీయతను కోరుకునే
భారతీయులమే కదా!
మరి మన మధ్య విభేదాలెందుకు?
జనలందరికీ సమానాధికారాన్నిచ్చిన
జనస్వామ్యంలో
కూడూ, గూడు, గుడ్డతో పాటు
మానం మర్యాదలుంటే చాలు కదా!
దౌర్జన్యాలూ, అవినీతి దారులూ
లంచగొండి దగా బతుకులెందుకు?
భారతీయులంతా ఆత్మీయభావంతో
ఐకమత్యంతో క్రమశిక్షణతో ఉంటే
శ్రమయే సేవగా భావించి
చైతన్యజీవనం సాగిస్తే
కరువులూ కాటాకాలూ
చోరులూ కిరాతకులూ
ఎవరూ మనల్నేమీ చేయలేరు
దేశమాత సేవకై
శిరసువంచి నిలబడే జనగణాలుంటే
జాతికి గణతంత్రం
అదే మనకు శ్రేయోమంత్రం!
మన జాతీయ ఝండా
రెప రెపలాడుతూ
మనందరికీ శాంతిసౌభాగ్యాలనందిస్తూ
నేటికి అరవై వసంతాలు పూర్తిచేసుకుంటోంది
ప్రతి అడుగూ ప్రగతి వైపే అంటూ
జగతికి తలమానికమైన భారతావణి
మనందరికీ గర్వకారణం...
జయహే జయహే భారతమాతా
నీకివే మాజోహార్లు
జై భారత్!

కవిత

నేడు జాతీయ బాలికా దినోత్సవ సందర్భంగా సాహితి లో గతంలో ప్రచురితమైన కవిత అమ్మాయిలు పునః ప్రకాశితం (యుగ్ మానస్ మరియు సాహితి లో వచ్చిన స్పందనలతో పాటు)

అమ్మాయిలు

- డా. బషీర్, చెన్నై

అమ్మాయిలు
కంటికి రూపాలు
ఇంటికి దీపాలు
ముఖారవిందాలు
దేవుడి వరాలు
కలవారికి ఐశ్వర్యాలు
లేనివారికి ఆత్మస్థైర్యాలు

అమ్మాయిలు
వాడని వసంతాలు
వీడని సుమధుర భావాలు
తరగని అమృతభాండారాలు
అమరప్రేమకు నిర్వచనాలు
జన్మ-జన్మల అనుబంధాలు

అమ్మాయిలు
ఆశయాలకు ప్రతిబింబాలు
ఆశలకు ఊపిరులు
అనురాగాలకు ముద్దుమురిపాలు
ఆప్తుల పెదవులపై చిరునవ్వులు
కుటుంభాలకు సజీవ ప్రతిరూపాలు

అమ్మాయిలున్న ఇళ్ళు
స్వర్గానికి నిలయాలు
మమతల కోవెలలు
సుఖశాంతుల లోగిళ్ళు
లక్ష్మీసరస్వతుల సంగమాలు

అమ్మాయిలున్న ఇళ్ళు
కోటి దీపాల వెలుగులు
లక్ష తారకల జిలుగులు
సంగీత సుధారస భరితాలు
జననీ జనకుల జీవనసఫలాలు

అమ్మాయిలున్న ఇళ్ళు
ప్రతిరోజూ పండుగలు
హోళీ దసరా దీపావళీలు

అమ్మాయిలు జాతికి చిహ్నాలు
దేశానికి గర్వకారణాలు
చరిత్రకు దర్పణాలు
నాగరికతకు కీర్తిపతాకాలు
దేశాభ్యుదయాని రథసారథులు

అమ్మాయిలే నాటికి నేటికి ఏనాటికి
తరగని కరగని అలుపెరగని అసమాన ధనులు
యోధులు, ధురంధరులు
అభిమానవతులు,
అజరఅమరఅఖిల జగాలలో
చరితార్థులు విద్యావేత్తలు
కారణజన్ములు
ప్రగతికి రథచక్రాలు
ఈ జగతికి సూర్యచంద్రులు

అమ్మాయిలే
సమస్తమానవాళికి
జీవనప్రదాతలు.

md said...
girl children are the gift of GOD which are reflected and highlighted in this poetry are appreciable.THE MESSAGE should be given wide publicity which is essential for the developement of WOMENHOOD
October 24, 2008 11:05 AM

Mrs. Asha Joglekar said...हर घर में बेटियाँख़ुदा का उपहार हैंमहकती बसंत बहार हैंपरिवार का दुलार हैंबहुत सुंदर पंक्तियाँ । कविता भी सारी बहुत भावभरी । October 18, 2008 12:19 PM

Reetesh Gupta said...बहुत सही ..अच्छा लगा...बधाईOctober 18, 2008 1:32 PM

Reetesh Gupta said...बहुत सही ..अच्छा लगा...बधाईOctober 18, 2008 1:32 PM

Sherfraz said...Bahut Khoobsurat hai. Bhavnayen lajavab hai.Sherfraz Nawaz.October 21, 2008 8:50 AM

Shashank said...Poem betiyaan is very nice. It shows the affection, respect for a girl child. Need of the hour.I wish this reaches the remotest of villages where girls are considered a burden even today.
N.Padmavathi

మీ స్పందనలకు స్వాగతం

శుభాకాంక్షలు

సాహితి పాఠకులకు, రచయితలకు నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు

- డా. ఎస్. బషీర్, చెన్నయ్

నవ వర్ష, సహర్ష, ఉత్కర్ష
సౌహర్ద్ర, ప్రేమ, పునీత
చందన పరిమళ జనిత
రాగ, రంజిత, సారస్వత, నాట్య కళాసుశోభిత
భావగర్భిత, మలయ సమీర సంజిత
సదా లలిత లావణ్య సుధారస గానం
యాగం, యోగం, భోగ భాగ్యం
విశ్వజనీన భరతవాక్యం “వసుదైవ కుటుంబం”
నిత్యకళ్యాణం పచ్చతోరణం
ఈ నూతన సంవత్సరం . . . .
సర్వ జనులకు సుఖినోభవంతు.

కవిత

అతివాదం విశ్వరోగం

- ఏ. రాధిక

ఊయల ఊగదాయె
జోలపాట మూగబోయె
పైరుగాలి నాట్యమాగె
సెలయేరు హోరు మరచె

కన్నతల్లులెందరో గుండెలవిసేలా
రోదనలు మిన్నంటేలా
ఎటుచూసినా ఆ ఏడుపే మారుమ్రోగె

గుండెల్లో భయం, కాలు బయట పెట్టాలంటే భయం
మెన్న దేశ సేవలో వందల జవాన్లు
నిన్న అన్నం పున్నెమెరుగని అమాయకపు ప్రజలు
నేడేమో.... రేపోమో.... ఎన్నాళ్ళీ భయం
కన్న తల్లులకీ గర్భశోకం
మనిషిని చూస్తే మనిషికి భయం
ఏ జాతి జీవికి లేని వింతరోగం
బాంబులు, మానవబాంబులతో విధ్వంసం సృష్టంచే విశ్వరోగం
అతివాదానిదదే అసలు స్వరూపం

ఏ ప్రభుత్వాలు మార్చలేవు, ఏమార్చనూలేవు
మతాలు కులాలన్నవి మట్టికరిచే దాకా
మనసున ఆ అంతర్యామి రూపం ఒక్కటిగా కనపడుదాకా
ఈ రోగం మానదు, ఈ శోకం ఆగదు

పెరుగుతున్న విజ్ఞానం మనిషిని మనిషికి
దగ్గర చేయాలని మన అందరి ఆశ
అది పెడదోవ పట్టి మనిషికి మనిషికి మద్య
అగాధం సృష్టిస్తుంటే ఆదిమ మానవుడైపోతేనే నయం
అపుడీ రోగాలేవి ఉండవన్న ఆశాభావం.
(ATIVAaDAM VISHVAROGAM – A Telugu Poem by A. Radhika for SAAHITEE)